Η Javascript πρέπει να είναι ενεργοποιημένη για να συνεχίσετε!

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ

Διάρκεια Έκθεσης: 25/02/2010 έως 16/03/2010

|

Ζωγραφική με φως, σκιά και ανάμνηση

Το προηγούμενο είναι που δημιουργεί το παρόν. Εκείνο που αποσύρεται για να παραχωρήσει τη θέση του σε αυτό που έρχεται, εκείνο που λιγοστεύει για να τονώσει το καινούργιο. Αυτό μοιάζει με φυσική εναλλαγή, που δύσκολα θα μπορούσε να παρέμβει ο καλλιτέχνης για την ορίσει. Μπορεί όμως να διαμορφώσει την ατμόσφαιρά της, επιλέγοντας εκείνος την αποφασιστική στιγμή που θα ακινητοποιήσει στην αιωνιότητα. Κι ο Χρήστος Αδαμόπουλος (1958) επέλεξε να ισορροπήσει πάνω σε μια τόσο συνηθισμένη όσο και δύσκολη αποφασιστική στιγμή. Στο μεταίχμιο του φωτός και της σκιάς. Τους πίνακές του, τα αστικά και τα φυσικά τοπία, τις σιλουέτες των ανθρώπων και των ζώων, τις φιγούρες των πραγμάτων, τις ζωγραφίζει με φως και σκιά. Όταν αυτό επιτύχει, είναι επίτευγμα, γιατί η στιγμή της ισορροπίας, τότε που η σκιά έχει την ίδια βαρύτητα με το φως, είναι σύντομη και εύθραυστη. Και νομίζουμε ότι ο Χρήστος Αδαμόπουλος πετυχαίνει, όχι απλώς να καταγράψει, αλλά να δημιουργήσει μια δική του αποφασιστική στιγμή μέσα στο λυκόφως.

Στα δύσκολα στρέφεσαι προς τον ουρανό. Ακόμα και στη πιο σκοτεινή σύνθεση του ζωγράφου, ο ουράνιος θόλος είναι γλυκά φωτεινός. Από αυτή την πηγή αντλούν την υπόστασή τους οι ιριδισμοί των νερών της λίμνης, το χρυσαφένιο χορτάρι, το μαύρο άλογο, τα πορτοκαλιά σπίτια, οι κίτρινοι γερανοί, οι κόκκινες σκεπές, τα θαλασσιά καράβια. Με την οικονομία που πέφτει το φως πάνω στους πίνακες του Χρήστου Αδαμόπουλου, τελικά γίνεται πολύτιμο.

Για να δοκιμάσει αυτό το φιλόδοξο εγχείρημα της μετρημένης παρουσίας του φωτός, ο ζωγράφος προπαρασκευάστηκε καλά. Μπήκε μαζί με τους πρώτους στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, σπούδασε με δάσκαλο τον Δημήτρη Μυταρά με υποτροφίες όλα τα χρόνια και τελικά αποφοίτησε με «άριστα». Τώρα καταπιάστηκε να εικονοποιήσει τις αναμνήσεις του από τη ζώνη του λυκόφωτος. Γιατί στα έργα του είναι ορατές οι αναμνήσεις οι δικές του και της ζωγραφικής. Και καθώς είναι τόσο ανοιχτά προς τον ουρανό, μπορεί και ο θεατής να ανακαλύψει τις δικές του αναμνήσεις και να πληρωθεί από χαρά.

Νίκος Γ. Μαστροπαύλος
Δημοσιογράφος-Πολιτισμολόγος



Ενημέρωση: 27-01-2011 16:03