Πορτρέτα, συνθέσεις με ανθρώπινες μορφές, εσωτερικοί, ιδιωτικοί χώροι, σκηνές της καθημερινότητας. Ο Χρήστος Τσιμάρης στα έργα του κατορθώνει να φτάσει σε αξιόλογα αισθητικά αποτελέσματα με ακρίβεια στην καταγραφή των τονικών μετατοπίσεων, με σύνθεση μετωπική και προσεκτικά υπολογισμένη, ώστε να ισορροπεί και να συγκρατεί την ποικιλία των σχημάτων. Σχεδιάζει με χρώμα, χωρίς περιττές  λεπτομέρειες, η πινελιά του ελεύθερη, δυναμική και σίγουρη, έρχεται σε ορισμένα σημεία  με την ατημέλητη ροή της να υπενθυμίσει τη χειροποίητη προέλευση του έργου. Αξιοποιώντας ρεαλιστικά, εξπρεσιονιστικά και αφαιρετικά στοιχεία, οι συνθέσεις του αποπνέουν μια ιδιαίτερη ευαισθησία και αλήθεια, συλλαμβάνουν πειστικά μέσα στον ζωγραφικό χώρο τη φυσική υπόσταση των προσώπων και τον σωμάτων, δημιουργούν ρυθμό που μεταδίδεται σε ολόκληρη τη ζωγραφική επιφάνεια και στον οποίο υποτάσσονται όλα τα επιμέρους στοιχεία. Ο ζωγράφος με αμεσότητα αποτυπώνει τον κόσμο του, κατορθώνοντας να υπερβεί την απλή αφηγηματική απόδοση, προσδίδοντας μια περισσότερο ψυχογραφική και κάποιες φορές, κριτική διάσταση. Ξεκινώντας από την ορατή πραγματικότητα μεταγράφει, μέσα από καθαρά εικαστικές αξίες, την ανθρώπινη συνθήκη σε άμεση συνάρτηση με ψυχικές και συναισθηματικές καταστάσεις.

                                                                                                                             Γιάννης Μπόλης

                                                                                                                        Ιστορικός της Τέχνης

 Ο Χρήστος Τσιμάρης γράφει για το MONOBLOC:

Η πιο κοινή καρέκλα στον κόσμο είναι η MONOBLOC. Δημιουργήθηκε από έναν άγνωστο σχεδιαστή που δεν αναγνωρίστηκε ποτέ γι' αυτό το επίτευγμα, κι όμως επηρέασε αθόρυβα ολόκληρο τον κόσμο, όπως συμβαίνει τόσο συχνά με την πραγματική χρηστικότητα. Στην Ελλάδα, είναι το απόλυτο σύμβολο της υπαίθριας κοινωνικότητας, αφού τη συναντά κανείς σε κάθε πανηγύρι, αυλή και γωνιά της επικράτειας.

Στο εργαστήριό μου βρέθηκε σχεδόν τυχαία. Ήταν απλώς διαθέσιμη εκεί, ένα αντικείμενο χωρίς καλλιτεχνικές αξιώσεις, που δεν χρειαζόταν να είμαι προσεκτικός μην το λερώσω με τις μπογιές μου. Κάπως έτσι, μέσα από αυτή τη διαθεσιμότητα, έγινε συνειδητά ο δικός μου «θρόνος». Έχω ζωγραφίσει τα περισσότερα από τα μοντέλα μου καθισμένα σε αυτήν, χωρίς αρχικά να προσπαθώ να κάνω μια μεγάλη δήλωση. Γρήγορα όμως έγινε προφανές ότι το έργο μου δεν αφορούσε την προσπάθεια να ζωγραφίσω κάποιον με εντυπωσιακό τρόπο. Άρχισε να αφορά αυτή την ταπεινή πλαστική καρέκλα που προσφέρει έναν χώρο ανάπαυσης στην ανθρώπινη παρουσία, την ευαλωτότητα, τα συναισθήματα και τις αισθήσεις…      

• Εγκαίνια  : Πέμπτη  5 Νοεμβρίου  2026,  19:00  
• Διάρκεια  έκθεσης:  5 Νοεμβρίου – 12 Δεκεμβρίου    2026