Η Javascript πρέπει να είναι ενεργοποιημένη για να συνεχίσετε!

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ Siân Hopkinson - Caroline Luigi

Διάρκεια Έκθεσης: 19/02/2011 έως 05/03/2011

|

"Η ζεστασιά της «νεκρής φύσης»"

Εγκαίνια: Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011 και ώρα 13.00 μμ .

Εικαστική σύμπραξη δυο καλλιτεχνών, στη ζωγραφική η Σαν Χόπκινσον και στη φωτογραφία η Καρολίνα Λουίτζι.

Η ζεστασιά της «νεκρής φύσης»

Ποτέ δεν αισθάνθηκα να αποπνέει κρυάδα ένα εικαστικό έργο «νεκρής φύσης». Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί λένε έτσι τα έργα τέχνης που συνθέτουν άψυχα αντικείμενα. Ναι, σίγουρα, δεν είναι κομμάτια ζωντανής φύσης, αλλά είναι κάτι άλλο, όχι πάντως νεκρά. Ο καλλιτέχνης τους δίνει ζωή με τον τρόπο που τα ενσωματώνει μέσα στο έργο του. Αυτό το θαύμα το πέτυχαν πρώτοι οι ζωγράφοι στη μυθική Αίγυπτο, την Αρχαία Ελλάδα, τη Ρώμη και την Πομπηία και μετά συνέχισε να κάνει τους ενδιαφέροντες συνδυασμούς της κάθε γενιά καλλιτεχνών. Κι ήταν τόσο δυναμική αυτή η πνοή ζωής που εμφύσησαν κατά καιρούς στα έργα τους σπουδαίοι καλλιτέχνες, που όχι μόνο τα ζωντάνεψαν, αλλά τα βούτηξαν και στα ύδατα της Στυγός και τα έκαναν αθάνατα στους αιώνες των αιώνων. Έτσι μπορώ να πω ότι αντί για κρυάδα, αισθάνομαι μια σαγηνευτική (και ξελογιάστρα) ζεστασιά που αποπνέουν οι συνθέσεις των «νεκρών φύσεων» που μου πηγαίνει καλύτερα να τις αποκαλώ «ζωντανές φύσεις». Η ζεστασιά είναι χαρακτηριστικό των σπιτιών. Η φωτογράφος Karolina Luigi την πετυχαίνει δια της ατόπου απαγωγής. Σε μια κόγχη, πάνω στο ζεστό ξύλο, διατάσσει αντικείμενα που όχι μόνο τα ίδια είναι «ψυχρά» αλλά και οδηγούν το νου σε χειμωνιάτικα τοπία, τα αχλάδια σε ένα άλσος δένδρων που σε κάποιο κλαδί τους υπάρχει υποψία κρυστάλλου ή τα αγκίστρια και τα βαρίδια σε μια λίμνη όπου η αρματωσιά του καλαμιού σχίζει την ομίχλη για να βυθιστεί στο κρύο νερό. Είναι κάτι σαν τη ζεστή ανάσα που τη «ζωντανεύει» το κρύο τζάμι. Η ζωγράφος Siân Hopkinson ζωγραφίζει στο σπίτι της, μέσα στην παραδοσιακά ζεστή βρετανική ατμόσφαιρα, «ζωντανές» φράουλες με ζεστό κόκκινο χρώμα, σπαράγγια που μόλις έχουν κοπεί, λευκούς κρίνους που δεν καταλαβαίνουμε αν έχουν κοπεί, όλα πάνω στο κρύο γκρίζο. Είναι σαν τη φρέσκια αύρα που έρχεται από τον κήπο, ζεσταίνεται από την καρδιά και δροσίζει τη ψυχή μέχρι τα μύχια βάθη της....

Νίκος Γ. Μαστροπαύλος
Δημοσιογράφος- Πολιτισμολόγος



Ενημέρωση: 10-02-2011 13:23